و در بعضى از روايات است كه : چون حضرت امير المؤمنين عليه السلام متولد شد ، ابوطالب او را بر سينه خود گرفت و دست فاطمه را گرفته به سوى ابطح آمد و ندا كرد به اين اشعار : يا رَبِّ يا ذَا الغَسَقِ الدّجى * وَالقَمَرِ المُبتَلِجِ المُضِيء بَيِّن لنا مِن حُكمِك المَقْضيّ * ماذا تَرى في اسم ذَا الصَبيّ يعنى : اى پروردگارى كه شب تار و ماه روشنى دهنده را آفريده ، بيان كن از براى ما كه اين كودك را چه نام گذاريم . ناگاه مانند ابر ، چيزى از روى زمين پيدا شد نزديك ابوطالب ، ابوطالب او را گرفت و با على به سينهء خود چسبانيد و به خانه برگشت ، چون صبح شد ديد كه لوح سبزى است در آن نوشته شده است : خُصِّصتما بِالوَلَدِ الزَكيّ * وَالطاهرِ المُنتَخَبِ الرَضيّ فَاسمُهُ مِن شامِخٍ عَليّ * عَليّ اشتُقَّ مِنَ العَليّ حاصل آنكه مخصوص گرديديد شما اى ابوطالب و اى فاطمه به فرزند طاهر و پاكيزهء پسنديده ، پس نام بزرگوار او على است كه از نام خداوند علىِّ اعلى گرفته شده است . ابوطالب آن حضرت را على نام كرد و آن لوح را در زاويه راست كعبه آويخت و چنان آويخته بود تا زمان هشام بن عبدالملك كه آن را از آنجا فرود آورد . و بعد از آن ناپيدا شد . « 1 » و بالجمله ، ولادت به اين كيفيت و فضيلت از خصايص آن حضرت است ؛ چه اشرفِ بقاع ، حرم مكه است و اشرف مواضع حرم ، مسجد است و اشرف مواضع مسجد ، خانهء كعبه است و احدى غير از امير المؤمنين عليه السلام در چنين مكانى متولد نشده

--> ( 1 ) . مناقب آل أبي طالب ، ج 2 ، ص 23 ؛ بحار الأنوار ، ج 35 ، ص 18 - 19 .